Żółte punkty z drukarki: jak sprawdzić wydrukowaną kartkę

Ilustracja koncepcyjna wygenerowana przez SI. Koła są powiększonymi elementami dekoracyjnymi, a nie rzeczywistym wzorem czy zdjęciem z badań laboratoryjnych.

Bezpłatne pobieranie

Arkusz kontrolny żółtych punktów śledzących

PDF A4 · 2 strony · 5 KB

Pobierz PDF

Czym są żółte punkty śledzące lub kody MIC

Machine Identification Code (MIC) oznacza kody identyfikacyjne nanoszone przez niektóre drukarki. W badanych urządzeniach uwaga skupia się na drobnych znakach dodawanych do wydruku, a nie na samym tekście dokumentu. Wczesne badania EFF objęły arkusze testowe z urządzeń Canon i Xerox, wykazując odmienne układy kropek. Z tego względu należy mówić o konkretnych rozwiązaniach, a nie o jednej uniwersalnej siatce śledzącej. Źródło: pierwotne dochodzenie EFF ^[2].

Różnica ta jest kluczowa podczas analizy kartki. Wykrycie powtarzającego się układu stawia pytanie; odczytanie jego zawartości wymaga znajomości określonego schematu kodowania. Nie myl powiększonej fotografii z przypisaniem wydruku konkretnej osobie ani podobieństwa wizualnego z jednoznaczną identyfikacją urządzenia.

Niniejszy artykuł koncentruje się na udokumentowanych znakach w kolorowym druku laserowym. Jeśli nie masz pewności, jaką technologię wykorzystuje Twoje urządzenie, zapoznaj się z naszym porównaniem drukarek laserowych i atramentowych. Nie ekstrapolujemy wyników na każdą drukarkę, każdy tryb druku ani każdą generację sprzętu.

Co zbadano i jak daleko sięgają wnioski

Przewodnik EFF dla urządzeń DocuColor opisuje matrycę 15 na 8 punktów powtarzającą się na powierzchni strony. Wyjaśnia, jak interpretować poszczególne pola, i ostrzega, że znacznik czasu może odpowiadać innej strefie czasowej lub rozregulowanemu zegarowi. Ten udokumentowany format to przykład poglądowy, a nie uniwersalny klucz do odczytania każdego żółtego znaku. Źródło: przewodnik dekodowania DocuColor ^[1].

Badania były kontynuowane w kolejnych latach. W 2018 roku Politechnika w Dreźnie (TU Dresden) opublikowała wyniki eksperymentu na 1 286 stronach z 141 drukarek od 18 różnych producentów. Liczba ta odzwierciedla wielkość próby w tamtym konkretnym badaniu, a nie ogólną liczbę współczesnych urządzeń nanoszących znaki czy uniwersalny wskaźnik wykrywalności. Powiązana praca naukowa autorstwa Richtera, Eschera, Schönfelda i Strufe nosi tytuł Forensic Analysis and Anonymisation of Printed Documents. Źródło: komunikat TU Dresden ^[3]; przegląd projektu i odnośnik do badania ^[4].

Aby zilustrować zakres, oto przykłady z historycznej bazy danych EFF:

Źródło i ograniczenia: lista drukarek EFF, nie jest już aktualizowana ^[5]. Adnotacja "tak" rejestruje zaobserwowane nietypowe punkty; sama w sobie nie potwierdza, jakie dane zawierają.

Zanim zaczniesz: przygotuj przydatną próbkę testową

Arkusz kontrolny służy do uporządkowanej obserwacji domowej lub biurowej, a nie jako ekspertyza sądowa. Na potrzeby tego artykułu nie przeprowadzaliśmy fizycznych testów drukarek. Zapewniamy usystematyzowany sposób rejestrowania własnych warunków obserwacji, aby nie utracić kontekstu faktów.

Użyj kartki wydrukowanej wyłącznie do testu, wolnej od nazwisk, adresów, numerów kont czy poufnych dokumentów służbowych. Zapisz pełną markę i model, datę, tryb drukowania i pochodzenie papieru. Jeśli dana informacja jest nieznana, wpisz «nieznane». Pozostawienie pustego pola jest bardziej rzetelne niż zgadywanie faktów z pamięci.

Wydrukuj arkusz w rzeczywistym rozmiarze, nie dodając tła w przeglądarce. Projekt wykorzystuje odcienie czerni i szarości; pole obserwacyjne w pliku cyfrowym jest całkowicie czyste. Nie przesądza to o tym, co naniesie Twoja drukarka. Zachowaj także czystą kartkę z tej samej ryzy. Porównanie to jest częścią naszego protokołu w celu wykluczenia wcześniejszych niedoskonałości papieru.

Jak sprawdzić kartkę krok po kroku

Obserwuj i notuj przed interpretacją

1. Zidentyfikuj próbkę. Nadaj jednoznaczny symbol referencyjny i zaznacz, którą stronę kartki badasz. Przechowuj arkusz bez pisania bezpośrednio wewnątrz pola obserwacyjnego.
2. Sprawdź niezadrukowane obszary. Zacznij od pustego okna kontrolnego na arkuszu, a następnie zbadaj marginesy. Zapisz, czy dostrzegasz pojedyncze plamki, odpryski tonera czy regularne układy, nie nadając im jeszcze znaczenia.
3. Użyj widzialnego światła niebieskiego i lupy. EFF wykorzystywało oświetlenie niebieskie oraz powiększenie do badania znaków. W demonstracji kontrast sprawia, że żółte punkty wydają się ciemne na tle papieru. Skieruj światło na kartkę. Promieniowanie UV nie jest wymagane w tym protokole. Metoda opisana przez EFF ^[2].
4. Porównaj z czystą kartką kontrolną. Zbadaj w identycznym oświetleniu i odnotuj różnice. Jeśli znak jest niejednoznaczny, opisz wątpliwość zamiast wymuszać interpretację.
5. Udokumentuj przebieg badania. Zapisz źródło światła, krotność powiększenia jeśli jest znana, sprawdzany obszar oraz nazwy plików ze zdjęciami. W razie powtórzenia testu załóż nowy arkusz protokołu.

W celu późniejszej weryfikacji wykonaj zdjęcie ogólne całej strony oraz ujęcie w powiększeniu. Na cyfrowej kopii roboczej możesz zaznaczyć obserwowane miejsce, zachowując nienaruszony oryginalny plik. Dobre notatki opisują, co zrobiono i co zauważono. Unikaj pochopnych twierdzeń typu «moja drukarka śledzi każdego», gdy zaobserwowałeś jedynie skupisko kropek.

Praca ze skanem o wysokiej rozdzielczości

Projekt open source DEDA oferuje narzędzia do wyodrębniania i w określonych przypadkach dekodowania punktów z drukarek. Dokumentacja zaleca bezstratne formaty plików, takie jak PNG, skanowane w rozdzielczości 300 dpi z neutralnym kontrastem. Ostrzega również, że nowsze wzorce mogą nie zostać rozpoznane, a filtry poprawy jakości w skanerze mogą przypadkowo wymazać blade punkty. Źródło: dokumentacja DEDA ^[6].

Jeśli potrzebujesz wskazówek dotyczących skanowania dokumentów, zobacz nasz poradnik o tym, jak skanować dokumenty za pomocą drukarki. Zapisz zastosowane parametry i zachowaj surowy plik przed nałożeniem filtrów. Błąd programu należy odnotować jako błąd przetwarzania, a nie dowód braku kodów śledzących.

Jak sformułować rzetelny wniosek

Te znormalizowane oznaczenia to nasza propozycja zapisu. Pozwalają oddzielić zaobserwowane fakty od subiektywnych przypuszczeń. Nie traktuj historycznych zestawień modeli jako certyfikatów prywatności: samo EFF zaznacza, że jego baza nie wyklucza innych metod śledzenia. Zapoznaj się z zastrzeżeniami EFF ^[5].

Jeśli kartka wykazuje wyraźne smugi lub pasy, warto również przejrzeć nasz poradnik diagnostyczny dotyczący problemów z jakością druku i smug na papierze. Rozdzielaj diagnozowanie usterek mechanicznych od badania kodów śledzących; nie bierz śladów zużytej rolki za system inwigilacji.

Prywatność a materiały eksploatacyjne: uzasadnione pytania

Czy punkty śledzące zdradzają, kto kliknął «drukuj»?

Udokumentowane dekodowanie systemów DocuColor ujawnia dane sprzętu i zadania druku. Do powiązania wydrukowanej strony z konkretną osobą potrzebne są dodatkowe dowody zewnętrzne. Sam numer seryjny nie rozstrzyga, kto korzystał ze wspólnej drukarki biurowej. To rozróżnienie między maszyną a użytkownikiem jest wyraźnie podkreślane w całym dochodzeniu EFF ^[2].

Czy zakup kompatybilnego tonera zmienia sytuację?

Nie mamy testu, który pozwalałby nam to obiecać. Nie wybieraj materiału eksploatacyjnego jako środka zapewniającego anonimowość na podstawie tego artykułu. Aby dobrać właściwy kod produktu, możesz sprawdzić jaki toner jest potrzebny do Twojej drukarki i katalog zamiennych tonerów Startoner. Taki wybór nie stanowi weryfikacji ochrony prywatności.

Czy po inspekcji mogę uznać dokument za anonimowy?

Ocena wzrokowa nie poświadcza anonimowości. Badania w ramach projektu DFD analizują również fizyczne cechy procesu druku, które mogą identyfikować urządzenia niezależnie od celowo nanoszonych punktów. Źródło: cele projektu TU Dresden ^[4]. Gdy sytuacja wymaga ścisłej poufności, badanie pod lupą nie wystarczy, aby uznać udostępnienie dokumentu za całkowicie bezpieczne.

Arkusz służy bardziej przyziemnemu i praktycznemu celowi: zachowaniu w formie pisemnej, jaką próbkę zbadałeś, jaką metodą i co zauważyłeś. Pobierz go, zachowaj swoje zapiski i odwołuj się do zweryfikowanych źródeł zamiast do pochopnych wniosków.